Selam gençler...Başlığa da neden mi "öfff öff gençler" yazdım.
Evet bende ondan bahsedeceğim...Bu yılki psikolojim iptal diyelim.
Aslında genel olarak pozitif bakmaya ve en kötü durumdan bile ders almaya çalışıyorum.
Ama şu hayat varya şu hayat...Beni şu genç yaşta yaşlandırdı diyebilirim...Hani çokta yaşlı
değilim ama kimsenin bilmediği bazı durumlar var ve bu durumlar öyle ki ; hayatın son noktasını
gördüm ve onu sevdiğimde gördüm...En basit açıklaması buydu galiba...Çocukluktan bu yana yaşadığım diğer olaylar ise cabası...İnsan ister istemez su koyuveriyor...Her an mutlu olmak ve her an bişeyler kazanmak ve de hiç  kaybetmemek istiyorsunuz...Ama hayat toz pembe olsaydı belki hiç yaşanmaz bir hal alacaktı.Yaşadıklarınız ne kadar az acıveriyorsa siz de o kadar haz alıyorsunuz hayattan...Ama şu bir gerçek ki ;herşey zıttıyla vardır.Yani ne kadar çok acı çektiyseniz ; o kadar değerini anlarsınız mutluluğun,gülmenin,eğlenmenin,yaşamanın...Sonuçta demem o ki; herkes iyi kötü bir hayat yaşıyor...Ama yaşıyor...Eee ne demiş Victor HUGO amca : Herkes doğar,büyür,ölür...Ama herkes yaşamaz...Neyse bu konu iyice kötü yönlere kayıyor...Oralarada girip herzamanki uzun yazılarımdan bi tane çıkarmayayım şuraya...Sizi daha fazla sıkmadan güzelce kapattım konuyu...

------------------İŞTE ASIL HAYAT----BEGIN----------------------------------

Hayat bize mutlu olma şansı vermedi sevgili...
Biz kendimizden başka herkesin üzüntüsünü
üzüntümüz, acısını acımız yaptık çünkü.

Dünyanın öbür ucunda, hiç tanımadığımız
bir insanın gözyaşı bile içimizi parçaladı.
Kedilere ağladık, kuşların yasını tuttuk.
Yüreğimizin yufkalığı kimi zaman hayat
karşısında bizi zayıf yaptı.
Aslında ne güzel şeydir insanin
insana yanması sevgili...
Ne güzeldir bilmedigin birinin derdine
üzülebilmek ve çare aramak...
Ben, bütün hayatımda, hep üzüldüm,
hep yandım.

Yaşamak ne güzeldir be sevgili...

Yaşamak ne güzeldir...
Sevinerek, severek, sevilerek, düşünerek...
ve o vazgeçilmez sancılarını duyarak hayatın...

Yılmaz Güney

Ha bu arada bakın kimleri yazmak geldi içimden...Bursa'daki ev arkadaşlarım ve başlarından geçen komik olaylar...Sizlere komik birkaç anı anlatacağım...Ama ilerleyen günlerde...Hemde bomba komedi...Bir lazın koltuk romanı, bir psikolojik danışmanın işitme engelliler okuluna düşmesini (konuşamayan çocukların derdini nasıl anlarsınız ? İşaret dilini bilmiyorsanız :))) )....Daha neler neler...Neyse ilerleyen günlerde yazayım dedim.Çünkü gecenin bakayımmmm ha : 04 :22 olmuş...Eee hikayeler uzun Ama gün 24 saat ...Birazda uyumak lazım...Hadi şimdilik EYWALLAH...İyi bakar olun kendinize...