...AYRILIĞIN İLK ve SON DAMLASI...

Geniş ve yeşillerle boyanmış çay bahçesinde...
Etrafta onlarca masa ama birkaçında insanlar var,
Güneş hafiften gülümsüyordu bulutların arasından...
Rüzgar tül perdeleri sallayacak kadar esiyor,
hafiflik çöküyordu herkesin üzerine...

Erkek bir ağaç gölgesindeki masaya oturmuş,
Bir yudum çayla tellendiriyordu cigarasını,dertliiii,dertliiii...
Son buluşmaları olduğunu biliyordu tatlı bayanda,
Ki o tatlılığını bozmadan gülümseyerek yaklaştı masaya,
Sakince yanaklarından öptü sevgilisini...
Erkekte güleryüzle karşıladı onu...
Ki o da biliyordu tatlı günlerin sonunun geldiğini...

Kelimeler yavaş yavaş dökülüyordu erkeğin dudaklarından,
Şehvetli öpüşler değildi dudaklardaki,
Trajik ve acı ilişkilerden bahsetti hep...
Her sevginin sonu tatlı bitmeliydi ona göre...
Sonunun böyle olması iki taraf için iyi olsa da
O anlatırken ;
Bayan içten içe sona yaklaştıklarını anladı....

Arada bir (sevdiğinden) gamzeler görünsede yanaklarında,
Gözlerinin çehresi kızardı,
Gözyaşı o çehreden birikti bir kenara,
Dayanamadı ve çözdü zincirlerini damlaların...
Son damlayı gözünden değil yüreğinden düşürdü tatlı bayan...
Baharın cemresi gibiydi damla...
Ama akan damla değil,kırık bir acıydı...

Sorunsuz ama kopuktu sonu bu ilişkinin,
İnsanlar ne yöne gittiklerini bilmeden karara varmıştı yine,
"Ayrılık Ah Ayrılık,Yaman Ayrılık" der ya bir şarkıda...
Aynen öyleydi o anda ikisi de...

Her ayrılığın bir hüznü vardır...
Ama mecburiyet vardı ve olmalıydı katı hayatta...
Bir an nefes alacak gibi oldu bayan,
O kadar derin bir nefesti ki ;
O an içten içe bir yalnızlık kapladı heryerini...
Yine yalnızım dedi içinden,
Sanki duyulacakmış gibi sessiz bir haykırışla,buruk ve kırık kalbinde...

Derin ama boğazında düğümlenen bir nefes aldı yine,
Bir nefes ki yüreğini kabartır insanın...
Her molekülünü geri verdi dünyaya bu nefesin,
Soluk alıp vermiyordu,boğuluyordu...
Boğulmuştu ama kurtarılmak istiyordu gözleri...

Sevilesi insan,sevilen bir kadındı ve sevilecekti de ömür boyu...
Ama dünyada yeri yok gibi gördü o an kendini,
Bıkmıştı,usanmıştı  ; terkedişlerden,terkedilişlerden...
Bir ders daha çıkardı kendine ve yazdı akıl defterine,
Kavak ağacından limon,bu adamdan da ona YÂR olmazdı...:))

Ama arkadaş,dost,sırdaş olurdu :))

Son damlaydı dökülen; acı ama yerli yerindeydi...
Ne olduğunu anlayamıyordu bayan,
Anladığı zamansa çok geçti...
Zaten sorun bayanda değil,erkekteydi...

Sorun sevmek değildi,ikisi de birbirlerini seviyorlardı...
Ama aşk ; sevgiden daha fazla,sevgiliden,sevişmelerden...

Her ilişki aşkla başlıyor gibi görünse de ;
Bazen insan mantığı, yenik düşüyor sevgiye...
Bazense sorguladıkça yeniyor sevgiyi...
Ki sordukça kendine soruları,
Cevapsız kalmak istemiyor;
Sonun gelmesini,sonuçların olmasını istiyor hep...
Hayat gibi "başlıyor" ve "bitiyordu"...

Bu nedensiz koşturmacada ikisi de sorguladılar kendilerini,
Kim suçlu,kim suçsuz değildi soruların amacı...
Nereye gidiyordu hayat ? Neydi bitirilen ? ve Neden bitirilmeliydi ?

İkiside birbirlerine benziyor,
Normal diye nitelemezsiniz siz,
Ki onlar kendilerince de anormallerdi ve bundan hoşnutsuz değillerdi :))

İkisinin de özelliğiydi ve özellikle erkeğin,
Hayatta en çok sıkıldığı şeydi sıradanlık (normallik),aynılık...
Onlar bu özellikleriyle ısındılar birbirlerine
Ve böyle de gidecekti ömürboyu onlarda...:)))
Düşünceler böyle akıp geçiyordu hep...

Bayan,yaşlarla boyanmış gözlerinin kırmızılığına,
Yine içine gömdü hayallerini,
Bu sevgilisini de gömdü gözlerinin sızısına...
İsyankar bir sevda değildi onların sevdası...
Ama anlayışlı ama düzeyli oldu ayrılığı da başlangıcı gibi...
Bazıları çekemedi onların bu durumlarını... :)))
Başkaları ne derse desin ; acısı da tatlı bir acı bıraktı gönüllerine...

Son damlaydı,ama diğer damlalara duvar ören...
Olgun bir bayanın yapması gerekendi...
Son damla olmalıydı,
Sonunda damlamalıydı her ayrılıkta olduğu gibi,
Sonuncuydu...kalbinden sökülen,dökülen tek damlaydı...

Merak edenler için Dipnot : :))

Sevgililer ayrıldı ama arkadaşlar ayrılmadı sonunda...
İnsanoğlunun ve kızının ;
Aslında birbirini anlayarak yaşantılarını yaşamaları gerektiğini
Ve de öyle olduğunun kanıtıydı bu TATLI ayrılık...
Çünkü ardından TAVLA attılar ve Tatlı Bayan,erkeğin kolunun arasına tavlayı koydu bu sefer...:)))

Ama bunun rövanşı da var :))

... SON DÖNEMDE TANIDIĞIM VE TANIŞTIĞIM İÇİN MUTLU OLDUĞUM,
... TATLI BAYANA SEVGİLERİMLE...(...acı-tatlı bir hatıramız olsun...Anormal bi adamdan da bu beklenirdi dimi :)) )

... Written by CATHEDRAL ...

( blog dediğin (e-günlük ) acısıyla,tatlısıyla,açık sözlülükle ve her anıyla yaşamın...... )