( Zülfü Livaneli & Sezen Aksu - Sürgün )

Yeni bir güne başlamak için uyanıyor  SUS...

Sessiz gemiler kalkıyor hergün yüreğinizden,
Şafaklar söküyor kaldırım taşlarını,
ve insanlar umut yolculuklarına çıkıyor,
Gün doğumuyla uyanıyor yaratılan şehirler...

Öyle bir şehir uyanıyor ki,
İnsan,araba,vapur çığlıkları bastırıyor heryanı,
Sabahçı kargaların seslerini bastıran kavgalarıyla,
Uyanıyor yaşam yeni bir güne,
Kendi kendimizle kavgalarımızla yine yeni birgün...

Önce canlılar uyanıyor,
Sonra dükkanlar,
Sonra şirketler,
Sonra koşturmaca başlıyor,
Sonra da can veriyorlar cansız yaşama,
Ve bir şehir daha koşturmayla uyanıyor güne...

Bakkaldan sıcak sıcak fırın ekmeklerinin kokusu yayılır mahalleye,
Gazeteler gecenin bir köründe yollara çıkarmıştır haberleri,
Haberler ki yine bizleri yazan ve yine bizlerin yazdığı,
Bilmediğimizi sandığımız,hergün baştan yazdığımız...

Anneler yine güzel kahvaltılar hazırlamış,
Babalar aileleri için yaşam savaşına açmış gözlerini,
Çocuklar içinde yaşayabildikleri rüyalarından uyanmış,
Yeni bir hayat deneyimi için küçük ve coşkulu adımlarıyla yollarda,

Asfalt yollar arabalardan görünmez,
İnsan yığınıdır artık kaldırım taşları...

Simitçi çocuklar mekan kavgalarında,
Ayakkabı boyacıları da boyama yarışında...
Öyle bir kavga,öyle bir yarıştır ki bu,
Simitçi eskimiş ayakkabılarını boyatırken,
Ayakkabıcı simit alır,
Herkes birbirinin emeğini yer sonunda...

Yollara düşer her bir sevgili,
Belki sevmiyorlar henüz birbirlerini,
Otobüslerde,tramvaylarda,vapurlarda,sokaklarda,...
Herhangi bir yolculukta göreceklerdir birbirlerini,
ve gözbebekleri gülünce karşılıklı,
olacaklar ve bulacaklardır bir sevgili...

Yeni bir güne başlamak,
Yine bir umutla başlamak,
Hayatı yeniden yazmak hergün,
Her ölenin ardından bir gözyaşıyla devam etmek yola...

Sonbaharda yere düşene kadar bir yaprak,
Bir insan da ona eşlik eder hayatta,
Her düşen yaprağın yerini yenisi alır,
Her ölenin yerini bir başkası mı alır ?

Bir başkadır şu dünyada yaşamak...
Başkalaşımla yaşamak,yaşamaktır...
Suyun havanın tadı ayrıdır her bir şizofren için,
Düşündükleri kadar vardır bir tad,ki herkes için başka bir tad...
Düşünmediklerinde ne acı ne de tadlıdır hayat...

İdeallerde yol alan kayıklar,
Her çekişte kürekleri,
ideallerin için aldığın yol kadardır çabalar,
ve bir damla kadar tuzludur hayat denizi...

Yabancı geliyor her insan birbirine,
Halbuki hepsi aynı havayı soluyup,
Her biri aynı güne uyanıyor,
Benzer umutlarla çıkıyor aynı yolculuğa,
Aynı isimli damarlarda,farklı isimlerde kanlarla dolaşıyorlar,
Aynı gün,aynı zamanda,farklı bir yerde...

Ve güneş batıyor sanarsın,
Ama bir başka günü uyandıracaktır bir başka enlemde...
Size kapatmıştır gözlerini artık o gün,
Satıcının ayakları sızlanmıştır ayakkabılarına...
Hayattan alıp-vermeler o gün için bitmiştir...

Öğrenciler,son zili duyunca koşturmacayla  evlerine,
İnsan yumağı olmuştur yollar yine,
Yine bir başlangıçla-sonun benzerliğidir gün bitimi,
Otobüs duraklarında insan kuyrukları,
Yolları kaplamış yine sabırsızlık ve sıcak ev özlemleri...

Kapıdan giren babasının kucağına zıplayan çocukları,
Sofrada sıcak çorba kepçeleriyle,
Bir ömür unutulmaz anne yemekleri bekler,
Bir ılıman iklim havası eser akşam yemeklerinde,
Günün özlem ve açlığı bastırılmıştır,

Ve dinlenmeye çekilmiştir babalar koltuklarında...

Günlük yaşantılar,gözden geçirilir akşamın ilerleyen saatlerinde,
Haberler,diziler,filmler,ailece sohbetler...
Ve sonra günlük işleri de biter annelerin...
Ahali yavaş yavaş gözlerini kapar bugüne,
Evin odalarında bir sessizlik gezmektedir artık...

Yine bir uyanış başlayacaktır ertesi gün...
Yine koşturmaca,Yine bir durup düşünmek,
Yine bir doğum,Yine bir ölüm,
Yine bir göç,Yine bir yerleşim kurulacaktır...

Herkes aynı koşturmacada olsa da yalnızdır her an...
Aynı şehir de iki insan bir aradayken bile,
Yalnızlardır kendilerince,
Yalnızlık uyuyan bir sessizliktir kendi içinde...

S-essizlik U-yanmayacaktır S-en gelmedikçe...

Written by CATHEDRAL